SEVGİ VE TAKSİ ŞÖFÖRÜ

    Geçen gün İstanbul'da bir arkadaşımla birlikte taksiye bindik. İnerken  arkadaşım

sürücüye, "Bu yolculuk için teşekkür ederiz. Arabayı çok iyi kullandınız" dedi. Taksi

sürücüsü kısa bir şaşkınlık anından sonra, "Sen bilge filan gibi bir şey misin?"

diye sordu.

   - "Hayır, sevgili dostum ve seninle dalga da geçmiyorum. Yoğun trafikte sakin

kalmanı takdirle karşılıyorum."

   Sürücü ona "Peki sağol" dedi ve kalktı. "Tüm bunlar ne demek oluyor?" diye sordum.

Arkadaşım, "İstanbul'a sevgi vermeye çalışıyorum" cevabını verdi. "Şehri kurtarabilecek

tek şeyin bu olduguna inaniyorum."

   - "İnsan tek başına İstanbul'u nasıl kurtarabilir?"

   - "Tek başıma değilim ki. Şimdi sürücünün gününe renk kattığıma inaniyorum.

Varsayalim ki yirmi müşterisi olacak. Sürücü bu yirmi müşteriye iyi davranacak, çünkü

biri ona iyi davrandı. Bu müşteriler de kendi elemanlarına, tezgahtarlara, garsonlara,

hatta kendi ailelerine iyi davranacaklar.Sonuçta benim iyi niyetim en az 1.000 kişiye

yayılabilir. Hiç de fena değil, ne dersin?"

   - "Peki bu sürücünün senin iyi niyetini başkalarına geçirecegini nereden

biliyorsun?"

   - "Bilmiyorum. Sistemin hatasız olmadığını bildiğim için, bugün 10 farkli kişiyle

ilişki kuracağım. Eger 10 kişiden üçünü mutlu edebilirsem, sonuçta 3000 kişinin

tavırlarını dolaylı olarak etkileyebilirim."

   - "Kurumsal olarak iyi bir fikir gibi görünüyor, ama uygulamada ise yaradığından

emin değilim."

   - "Yaramazsa da yitireceğim bir şey yok. Sürücüye iyi bir iş yaptığını söylemek

zamanımı almadı. Ona çok ya da az bahşiş de vermedim. Söylediklerim bir kulağından

girip öbüründen çıkmış olsa ne olur ki? Yarın bir başka taksi sürücüsünü mutlu etmeye

çalışabilirim."

   - "Sen delisin" 

   - "Bu senin ahlaki değerler konusunda ne kadar şüpheci olduğunu gösteriyor. Bunu

araştırdım. Posta çalışanlarının, paranin yanısıra ihtiyaçları olan bir şey, onlara, ne

kadar iyi çalıştıklarının söylenmesi."

   - "Ama iyi çalışmıyorlar ki!"

   - "İyi çalışmıyorlar, çünkü iyi çalışıp çalışmadıklarını kimsenin umursamadığını

düşünüyorlar. Neden kimse onlara güzel bir şey söylemiyor?"

   Bu sirada inşa halindeki bir binanin yanından geçiyorduk ve öğle yemeklerini  yiyen

beş işçi gördük. Arkadaşım adamların yanında durup onlara, "Harika bir iş yapıyorsunuz.

İşiniz çok zor ve tehlikeli olmalı" dedi. Beş isçi arkadaşıma şüpheyle baktı.

   - "Bina ne zaman bitecek?"

   - "Haziranda"

   - "Bu gerçekten çok güzel. Kendinizle gurur duymalısınız."

   İşçilerin yanından uzaklaşırken arkadaşıma, "Senin gibilere ancak filmlerde

rastlanır" dedim.

   - "O adamlar sözlerimi sindirdikleri zaman, kendilerini daha iyi hissedecekler.

Şehir de bir biçimde onlarin mutluluklarindan nasibini alacak."

   - "Ama bunu tek basina yapamazsin ki" 

   - "Tek başınasın!" "En önemli şey, cesaretini yitirmemek. Şehirdeki insanlarin

tekrar kibar olmalarini sağlamak kolay iş değil, ama eger başka insanlarin da

kampanyama katılmalarını sağlayabilirsem"

   - "Az önce çok sıradan bir kadına göz kırptın"

   - "Biliyorum, eğer o öğretmense, sınıfı bugün harika bir gün geçirecek..."  

Yolculuk, her zaman düşündüm onu;
İçimde bu azgın davet ne demek?
Oraya, neredeyse güneşin sonu,
Uçmak, kayıp gitmek, kaçıp dönmemek.

Altımdan kaydırdı bir el minderi;
Herkes yatağında, ben ayaktayım.
Bir gece, rüyada gördüğün yeri,
Gözlerim yumulu, aramaktayım.

Beni çağırmakta yabana dostlar;
Bu dostlar ne güzel dilsiz ve adsız.
Eski evde, şimdi bir başka ev var:
Avlusu karanlık, suları tadsız.

Her akşam, aynı yer, aynı saatta.
Güneşten eşyama düşen bir çubuk;
Yangın varmış gibi, yukarı katta,
Arkamdan gel diyor, sessiz ve çabuk!

Başım artık, onu taşımak ne zor!
Başım, günden güne kayıtsız bana.
Dalında bir yaprak gibi dönüyor,
Acı rüzgârların çektiği yana...

MİNİK BİR YÜREĞİN DUASI      Ailesi minik kızlarının kalbini Allah sevgisiyle doldurmak istiyordu.Bunun içinde kendilerince bir yöntem geliştirmişlerdi.Kızları bişey istediğinde onu Allah tan dua ile istemesini tenbih ediyolarOsecdede dua ederken istediği şeyi arkasına koyuveriyorlardı.O sabah ayrı bir heyecanla uyanmıştı küçük Ayşe bayrama 1 hafta kalmıştı.Ne isteyeceğini biliyordu Allah tan bir bisikletti istediği başlamıştı bile dualara amma anne ve babasının yüreğinde hüzün vardı çünkü bu kez yavrularının istediğine güçleri yetmiyodu...Küçük Ayşe ise tam bi inançla dualarına devam ediyodu.Günler ardı ardına geçti bayram geldi çattı..Küçük yürek çok heyecanlıydı.Nasıl verecekti acaba Rabbi ona istediğini 1.gün çeşitli bayram hediyeleri aldı gezdiği tüm akrabalarından.2. gün daha bi ayrı heyecanla bekledi ne geleni gördü gözü ne gideni camın önüne oturmuş öylece bisikletini kimin nasıl bırakacağını düşünerek uzaklara bakıyodu...Ama olmamıştı o günde hiç ses seda yoktu.Belki yarın yatağımın yanında bulurum ümidiyle sabahı zor etti.Erkenden uyandı;ama değişen bişey yoktu.Küçük kızlarının durumu değişmeyince ailesi dayanamadı..Babası alıp karşısına küçük kızının anlayacağı dilde anlatmaya çalıştı.Bak yavrum dedi dilinin döndüğünce bişeyler gevelediten sonra Allah herkeze cevap veremeyebilir değilmi dedi çaresizce.Küçük yürekse kendisinden beklenmeyecek bir olgunlukla babasına bile ders olacak cevabı verdi:Hayır .Onun gücü herkese cevap vermeye yeter.Banada cevap verdi.Ama bana HAYIR dedi...Bunu duyan ailesinin gözleri doldu ve amaçlarına ulaştıklarını anladılar.Başarmışlardı ....

Kopkoyu bir sis içinde bir akşam

Hatırına düşeceğim belki

Bir an ıslayacak yağmur yüzünü

Birden o güzel anları hatırlayacaksın

Sonra sıcak yatağında

Uzun uzun ağlayacaksın

Ağlayacaksın

Boğazına bir şeyler düğümlenecek

Yanımda olsaydı diyeceksin

Tüm yıldızlar gülecek haline

Ay da göz kırpacak

İliklerine işleyecek bensizlik

Ufku seyredeceksin saatlerce

Bir rüzgar kaplayacak yüzünü

Sonra hayalim geçecek karşına

Bir şiirimi mırıldanacaksın

Hıçkıracaksın

Sonra bir şeyler yazmak isteyeceksin

Kafan gibi kaleminde işlemeyecek

Unutmak isteyeceksin herşeyi

Ama unutamayacaksın hiç bir şeyi

Kıvranacaksın.

           N. fazıl Kısakürek